Partner van MS…

Gisteravond was ik aan de beurt. Mijn god. Zwaar emotioneel. Vol hoofd. Elk woord zorgde voor een nog voller hoofd en nog veel meer tranen. Ik laat alles gaan maar ik kan het niet uitleggen. Ik hou zo verschrikkelijk veel van je. Dat is in ieder geval één zekerheidje. De rest komen we vanzelf wel achter. Maar soms is het zo verdomde kut en zwaar. Emotioneel kapot gaan en je zelf weer oprapen, bij elkaar vouwen en gelukkig zijn. Want dat is wat ik ben met jou! Gelukkig. Ziels!

About the author

Ik

View all posts

1 Comment

  • Overigens heb ik het gevoel nog steeds. Zo’n heel slecht emotioneel geweten. Alsof het allemaal heel snel voorbij zal zijn. Nooit meer…

    Ik moet hier vanaf komen. Snel! Nu!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.